Dünya geneline yayılan koronavirüs (Covid19) salgını büyük çaplı sağlık krizine neden olmuş durumunda. Dünyanın birçok bölgesinde ekonomik faaliyetler büyük oranda düşmüş, sosyal hayat durmuş bulunuyor. Virüsün ne zaman durdurulacağı ya da duracağı hakkında bilim insanları henüz kesin bir öngörüye sahip değil.
Ortaya çıkan bir gerçek ise hangi kriz olursa olsun dünyadaki tüm krizlerin birici derecede hedefi olan, en çok bedeli ödeyenlerin emekçiler olduğudur. Özellikle hizmet ve inşaat sektörlerinde çalışan emekçilerin büyük ekonomik yoksunluklara düştüğü ve ilk elden işsiz bırakıldıkları bir tablo var karşımızda. Bu tablonun daha da büyüyeceği öngörüsünde bulunmak zor değil.
Karşımızda bir kriz var ve emperyalist-kapitalist dünya düzeninin temsilcileri bu krize hazırlıksız yakalandı. ABD yönetimi şimdiden 100 bin ceset torbası siparişi verdi bile. Ama onları hazırlıksız yakalayan kriz emek ve demokrasi mücadelesinin öznelerini de hazırlıksız yakalandı. Kapitalizmin sonunun geleceğini düşünmüyorum. Aksine eğer emekçiler ve onların politik ve ekonomik öncüleri-özneleri şimdiden koronavirüs sonrasına hazırlanmazlarsa, sermayenin bu dönemde yaşadığı ekonomik zararını emekçilere misliyle ödeteceğini ve bizleri daha ağır bir sömürünün beklediğini söylüyorum.
Salgın sonrası küresel sermayenin ciddi bir ekonomik krize gireceği gözüküyor. Ekonomistler şimdiden dünya sermayesini büyük oranda elinde bulunduran ABD’nin ekonomik olarak %30 daralacağını ifade etmeye başladılar bile. Yine uluslararası kredi derecelendirme kuruluşu Fitch Ratings, koronavirüsü nedeniyle bu yıl Euro Bölgesi ekonomisinin yüzde 4.2 daralacağı tahmininde bulundu. ABD ve AB’nin yaşayacağı ekonomik krizin tüm dünyada yansıması olacaktır. Gelecek için kesin bir yargıda bulunmak imkansız şüphesiz. Ama emin olabileceğimiz bir şey varsa o da ekonomik, iklimsel, şuan yaşadığımız sağlıksal olsun ya da yarın yaşayacağımız herhangi bir kriz olsun ilk önce ve en ağır bedel ödeyecek kesimlerin doğrudan emekçiler olacağıdır. Daha fazla yoksulluk, daha fazla işsizlik ve güvencesizlik, daha fazla borçlanma, daha fazla evsiz, daha fazla mülteci, daha fazla şiddet, daha fazla cinayet ve intihar, daha fazla hapishane… Eğer emekçiler ve ezilenler sürece şimdiden hazırlanmaz ve bilinçli bir müdahalede bulun(a)mazsa yukarıdaki tablo çok uzak gözükmüyor.
Şenol
02.04.2020
Siyaset, Sosyal Politika, Sosyal Hizmet 